sánchez dragó na caverna de pierrot

fai xá 30 anos que rubem fonseca literaturalizou as confesións dun cidadán anónimo ( sería el mesmo?) ante a súa gravadora dando conta da volcánica relación c pequena veciña do piso de abaixo e, de toda aquela diatriba, unha cousa sobresae: a relación sexual entre persoas maduras e xovenes vólvese negativa para o púber cando a sociedade recrimina a súa actitude  e monta zafarrancho, nunca polo feito da relación en sí, que certamente algúns educadores conciben como enriquecedora.

máis ahora, en pleno século vinteún, cando en méxico se prohibe a dramatización dunha inocente obriña menor de garcía márquez porque seu protagonista se emperra en desvirgar a unha damisela a cambio de unha axudiña económica, a acusación de pedófila alcanza até ó noso estimado nóbel  e  a cousa empeza a porse brava, de forma que empezo a entreveer que neste orbe de bempensantes a inquisición sexual está empezando a rozalo castaño escuro cando non o negro xa total.

non fai moito que lle tocou a arthur c. clarke sufrilas iras do respetable por un asunto parello, a tal punto que o mismísimo prícipe carlos non lle concedeu o título de cabaleiro con que o novelista e científico ía ser agasallado. a razón? que se fixo público que no seu exilio bengalí moitos mozotes cingaleses eran asiduos da sua casa e non puñan reparos en po-lo cú a cambios de agasallos e guineas que, de forma ostensible e manirrota, destilaba o autor de cita con rama.

ah, lonxe queda srilanka para preguntarlles aos partícipes te tales vesanías que lles parecía a   compaña do insigne escritor e parece que a ningún medio se lle ocurriu inquirir no asunto  e publicalo. será que tamén é ilegar preguntar máis, por  contra, en sevilla, fai xá uns anos tamén, un quinceaneiro marroquino sí que se largou do lindo a esparcir a distras e sinistras que o orificio que pugnaba por salvala moral xudeocristiana e a televisión era séu e que o emprego que lle daba era tamén cousa súa, de forma tal que si os clientes da fornida e formidable cristina almeida lle cooperaban para cousas de necesidade e/ou luxo, el estaba encantado con ofrecelo furúnculo a cantos quixeran endilgarlla. tamaño razocinio parece inexcusable, sobre todo si temos en conta que un dos colaboradores do efebo era o mismísimo xuiz de menores.

ahora ben, e curiosamente, non é das cavernas ligadas ao conservadurismo decimonónico de donde sae todo este barullo mediático que nestes días alcanza tamén o insufrible e tántrico sánchez dragó, se non dos medios en teoría máis avanzados, erdeiros dunha certa tradición liberal e socialista para os cáles as relacións sexuais parece pasan de entenderse como realizacións da vontade e de celebracións vitais dos seres humanos a simples degradacións e/ou vexacións. de donde sae para estas élites supostamente ilustradas este concepto tan negativo do sexo? quizás todos/as sufriron apalpadas de curas e monxas?

hum... para mín que é todo producto dunha deficiente alimentación e dun peor tránsito do alimento cara o colon inmaculado por parte de algúns fariseos/as e vaia por diante pare eles/as a nova de que, tendo eu vinteún anos, estiven felizmente namorado dunha fémina de trece e que as demostracións físicas de afecto, desexo e compañerismo con que nos adormanos nada tiñan de nefasto e estaban a anos luz da imaxe sátira con que esta gleba anda a mezclar abusos  violacións con experiencias compartidas e gozosas.

espero que tal vivencia, que moito aprecio e ben recordo, non me inhabilite para ningún cargo político ou de representatividade social xa que para funcionario, cura ou periodista xa me teño borrado eu de antemén.

servido por baltar69 1 comentario compártelo