29 de setembro
zapatero precisaba unha boa posta en escea dos sindicatos, pero quizás non tanto como a que arroxaron os seus pés na xornada de onte as centrais convocantes. precisaba unha certa correlación de forzas para parar o embiste do capital e salvala cara por actuacións pasadas e presentes, pero a resposta cidadá do día 29 de setembro déixanos un novo problema co que non contábamos enriba da mesa: ademais do persoal mobilizábel por mor da propia aposta sindical, que anque abundante resulta perfectamente controlábel polo aparato oligárquico que dá de beber a uns e outros, participaron na folga activamente outras correntes cidadáns que se atopan fóra do control de aquel. e eses son os que constituen un problema, eses que as televisoras pretendidamente progresistas tildan de antisistema e/ou gamberros e/ou violentos. así que á suma de sindicatos menos acomodaticios como poden se-la cig en galicia ou ela en euskadi ( que non participou no paro o ter esta central convocado xa unha folga o pasado 29 de xuño ) e de grupos integrados en partidos ou coalicións fóra dos cauces da política trillada ( erc, bng, hb, ii, ia, etc ) poden supor no futuro próximo un perigoso cauce para esta monarquía tan ben rexida polo insigne botín e os seus adláteres, cauce no que ten gran protagonismo a desnortada izquierda unida de cayo lara que, a día de hoxe e sen dilaccións, debería conformar a xestación dunha plataforma capaz de vencelo tácito bipartito de psoe/pp no que tan cómodamente se arrolincan os que teñen feito do estado español o seu coto privado de caza ao tempo que nos manteñen ó resto como simples súbditos aos que ordeñar segundo as suas necesidades.
