unha canción para ana cristina ferreira
INTRO
ESTROFA A
funme á caza de sereas
non me foi de todo mal
encontrei a máis fermosa
ésta que me fai cantar
ESTRIBILLO
seguireite polo mundo
cruzarei o ancho mare
esterei sempre contigo
anque non me vexas máis
ESTROFA B
os que somos peregrinos
de tal beleza a rabear
non temos outra certeza
que nas rochas naufragar
ESTRIBILLO
seguireite polo mundo
cruzarei o ancho mare
estarei sempre contigo
anque non me vexas máis
ESTROFA C
pobreciño o navegante
que nunca as puido escoitar
que non daría o coitado
por súas voces tolear?
ESTRIBILLO
seguireite polo mundo
cruzarei o ancho mare
estarei sempre contigo
anque non me vexas máis
ESTROFA A COMO PUENTE
funme á caza de sereas
non me foi de todo mal
encontrei a máis fermosa
esta que me fai cantar
ESTRIBILLO
seguireite polo mundo
cruzarei o ancho mare
estarei sempre contigo
anque non me vexas máis
ESTRIBILLO
seguireite polo mundo
cruzarei o ancho mare
estarei sempre contigo
anque non me vexas máis
NOTAS
Os versos son octósilabos fonéticos, polo que algúns fraseos precisarán da creación de sinalefas a fín de cuadralas métricas.
MELODÍA
slide á Do# Do# Re Do# Re Do# Si La ( sustain )
slide á Do# Do# Re Do# Si Si La ( sustain )
Do# Do# Do# Re Do# Si Si La
La La Si Re Do# Si La
A estructura é de canción-romance tradicional galega de inspiración árabe en tono de la maior con tres acordes maiores ( La/Re/Mi ) con variacións entre formato tríada con slide ( Re/Mi/La ) para as tramas da primeira, segunda e terceira estrofa e acompañamento da estructura melódica para o estribillo. A primeira estrofa actúa como puente no desenlace.
