a guerra perpétua
a ocupación dos gobernos e da clase políticofuncionarial non é outra que selos encargados de encauzar e transferir o diñeiro dos impostados cara o grande capital mentras os gabinetes de prensa artellan campañas de imaxe nas que transformar estes feitos en maravillosas concesións á cidadanía.
de esta forma a industria da automoción, auténtica covacha de latrocinios varios dos que tamén subsiste esa referida clase do inicio do texto, verase subvencionada da mesma forma que anteriormente o foron os bancos e os constructores, sen que na sociedade se produza un debate aberto acerca da necesidade de tales supostos e sin que se corrixan os defectos que desembocaron na crise actual.
chama a atención tamén que zapatero e os eu partido a teña collido ca industria allea da electrónica e maniobre para axilizalas ventas de ordenadores subportátiles e de pizarras interactivas, dispositivos que no mundo empresarial carecen de calquera tipo de atractivo e que son reconducidos por obra e gracia dos fondos públicos cara o mercado da ensinanza cando a maioría dos docentes recoñecen a súa ineficacia e o farragoso de preparar as clases con tales artiluxios.
é algo semellante o gaias, o ave ou os fondos para os concellos. son maniobras que non resisten o máis mínimo análise económico ou social. pero o destino de ese diñeiro é claro e o resto é rapsodia.
como, desgraciadamente para esta caterva, cada día somos máis os cidadáns que empezamos a velo asunto claro, as maniobras de prohibicións e contaminacións cara os procesos electorais non teñen feito máis que empezar, nunha loca carreira da oligarquía por apartar dos medios masivos e dos centros de poder calquera disenso que poida danar esas transferencias impúdicas.
queda en mans, pois, da sociedade civil caer nas trampas do consumismo desbocado outra vez e esixir un xiro ás políticas económicas que coloquen ó cidadán como o centro das mesmas, xa que das clases gobernantes non podemos esperar nada, chámense éstas pepé, pesoe ou bloque.
