propósito para o un de marzo
coido que vou deixar a responsabilidade de elexir quen me enferme no cuasi vindeiro lustro en mans de arxentinos, uruguaios, venezolanos, cubanos, suizos e demais.
en calqueira caso, e dando por sentado que os habitantes de eses paises levan moitísimo adianto con respecto ós tristes galegos do interior tanto en formación política como en espíritu emprendedor, entendo que esta postura miña de inhibirme no proceso do vindeiro marzo debería extenderse o resto do electorado excasamente preparado para distinguilas bondades de tanto abnegado servidor do ben común, sendo excepcións a este posicionamento aqueles cuio nome figure nas candidaturas, as súas familias até o segundo grao e todos os que comen directamente do circo administrativo, dende o grandioso san caetano até os apartados concellos do oriente.
o resto mundano, ó contrario do que sobre sí pensaba alfredo zitarrosa, non facemos falta: nadie se vai axitar nervioso se non comparecemos, así que non votemos, quedémonos na casa anque non chova, na cama anque non teñamos ó lado unha boa moza, que xa os de allende los mares se encargarán de por no cargo, ahora parafraseando a rubén darío, o máis manipulador e ladrón dos vencedores.
