calendario ryanair
vaya, vaya, vaya.
viene la facua a decidir sobre la dignidad de quien posa
para un calendario. y el instituto de la mujer y un sindicato también se postulan en lo mismo. vaya, vaya, vaya.
cuando la mujer ( y el hombre también, pero vamos con lo que
da pie al asunto ) decide que su carne es suya y la alquila para sesiones de fotografía, ¿ quíen puede criticarlo? ¿ algún integrista que, como san pedro ( o era san pablo??? ) considera el cuerpo como el envoltorio del alma?
es terrible pàra estos fariseos el acceso de la masa a la
infomación, a la cultura, a la certeza de que lo único que sirve realmente es el dinero. ya no podemos, desde el púlpito, asustar a las niñas con el infierno.
ahora cada hija de vecina sabe lo que sabía antes sólo la reina y cuatro más: lo que bien no te comas aquí, mal te lo comerás allá. y si la mujer ( y el hombre, coño ) deciden utilizar su físico para otra cosa que no sea parir hijos, aprobar oposiciones, llenar latas de conservas, correr los cien lisos o presentar el telediario con algo de escote, ya tenemos a la tropa de siempre dándole a la lengua.
"la mujer utilizada como mero producto, como reclamo sexual", braman. pero bueno, si todos somos meros productos, un número en la fila del banco que reparte hipotecas, otro número en la carnicería, otro en el dni. ¿ de que habla esta gente ? en el mundo todos los animales sexuados cumplen unos roles y en los mamíferoa, la hembra se ofrece al macho en los períodos de celo
haciendo exibición de su potencial reproductivo. aquí es lo mismo: esa fantástica, esa bellísima mujer del calendario, se exibe perfecta y logra la atención del macho ( y me imagino que de muchas hembras, cada una por la razón que sea ).
para nada veo yo nada peyorativo para ella ni para mí por mirarla, por desearla, por zarandear la cabeza y decir como fonseca ah, las mujeres...
sólo espero que los miembros femeninos del gabinete zp no sigan su ejemplo apareciendo en el de wuth y sigan en el vogue ataviadas como las viejas damas ( o ramas ) secas del parís de coco chanel, que es lo suyo.
FAFI dijo
SOBRE A IMPORTANCIA NA MUSICA DE UN POLVO PROHIBIDO
Dende xa ai moito tempo comecei a pensar( en unha inquedanza, que dende pequeno me abranguía) como poderia facer algo polo panorama musical chantadino.Despois de comenzar a indagar sobre os irmans ferraias de mariz, cheguei a outeiro e entrei na sua casa; ali despois de curiosear ata o mais minimo detalle soupen que aquela casa parecia mellor un local de ensaio con cociña e habitacions que unha casa unifamiliar como se pensaba e se pensa(partituras, atris, batutas ....).PRIMEIRA CONCLUSION:OS FERRAIAS EXISTIRON E ERAN DE MARIZ LUGAR DO OUTEIRO.
Despois de seguir falando co dono da casa agora bisobriño deles dixo que facia anos a casa fora rexentada por un tipo un pouco raro que non tiña moitos cartos pero si tiña unha señora que lle facia as "cousas da casa"(é dificil de entender) e que non se lle ocurrira poñer unhos papeis para secar o chao.Ali seguramente foron as nosas partituras da valiosa muiñeira que hoxe non podemos rexistrarlle , o pobre manuel fernandez "ferraias"na sociedade de autores e que si rexistrou na de editores Avelino Cachafeiro de trasoutelo de montes e que a maioria da xente pensa que foi o compositor e él foi o editor ata o 2006 ano en que a obra quedou libre por sobrepasar os 50 anos de rexistro.
Pois esta muller que facia as cousas da casa en mariz so sabemos que aprendeu "musica" con aquel home que non tiña un can e o cal lle limpiou os baixos.Aprendeu musica pero da mala e da que moitas veces nos fode ós musicos a musica da ignorancia destructiva.
Querido amigo espero que dentro da tua gran cultura musical a nivel teorico(que controlas moito e certo) continues ca parte practica e algun dia me podas firmar e dedicar o teu primeiro disco.
De momento estudiame nas vacacions do nadal e pensa na importrancia de esa tipa para os chantadinos.
Xa para rematar decir que en mariz (outeiro)esta a casa co chan mais limpo do mundo pos foi secada cas partituras da nosa mundialmente coñecida muiñeira de chantada.
Aproveito tamen para desexarche unhas felices navidades pouco comerciales e un proxpero ano 2008 cheo de polvos que non ensucien o honor dos chantadinos.
UNHA APERTA MUSICAL
18 Diciembre 2007 | 02:14 PM