leve invitación o desorden e o progreso

os gobernantes de esta capital de todos los demonios, que diría gil de biedma, trátannos como súbditos. e sómolo, somos os súbditos da especulación, do roubo, do escalo, da estupidez, da altanería, do caciquismo ráncio vestido de armani en jesús. finximos ser homes libres, pero vivimos baixo o dictado dun grupo de tecnócratas lesivos e rapiñentos que, mentras paseamos pola rúa do paseo, argallan a forma de engrosar as súas dádivas a costa do sudor alleo . calquera hipoteca está gravada co diñeiro, que a decir dos propios compañeiros de corro, agolpa o rexidor no seu bote. non os dá levado o lombo, fáille falla un trator, tenme dito algún. así, calquera traballador de 800 euros/mes ingresa por termo medio á compra dun inmoble uns 6.000 euros no erario do alcalde e descóntaos a 30 anos, pois éste revisa e replantea tódalas concesións urbanísticas da cidade. ríome eu de marbella, ríome de calquera outro lugar. a cohorte pretoriana encabezada polo funcionariado de bolígrafo, seguida polos entreguistas das concesións e rematada pola brigada municipal ( o consistorio sae de espadas para defendelo ouro ) asiste e otorga a megalomanía de este persoaxe e coarta calquera intento de disensión tanto no consistorio coma nas rúas.

dende a intentona do posío ( que ben pudo costar cabezas ), pasando polo vergonzoso feito dos nenos de bemposta e rematando polo centro comercial pontevella, pedra de toque e auténtico mascarón de proa da ilegalidade santificada de impunidade donde varias forzas e corpos alleos se deron o abrazo de bergara ( coño, a un de eles toca mañán levarlle flores, a ver cando o resto ) a xestión de estos autoafirmados " excelentes gestores del patrimonio público con métodos de la más alta y rigurosa escuela de chicago" , deixará tras de sí un campo abonado para historiadores y curiosos no futuro inminente que fará palidecer a figuras de renome mundial.

existen tantos casos, que resulta ocioso e hasta complexo enumeralos, pero a día de hoxe hai un par de exemplos claros para a gran maioría de penitentes que nos vemos obligados a convivir cada día entre as rúas de esta volcánica población. flagrante resulta que aqueles cidadáns os que a grúa municipal ( non municipal, se non dunha empresa concesionaria que, posiblemente, tamén repercutirá algunha prebenda ó grupo de goberno enxugada cós 68 euros que cobra por retirada ) furta o coche sen mediar estorbo ou caos apreciable no seu estacionamento ( o caos ocasionao a propia grúa e o traballo da policía municipal, non quepa duda ) se teñan que dirixir a xeixalvo a recuperalo. primeiro contouse co vinteún como parada e fonda. era lonxe, sen duda, e case se precisaba taxi ou autobús ( como non se pensou nunha liña de cercanías, eso deixaría moita comisión ). logo volvéuse até certo punto razonable nos aledaños da avenida de portugal, pero eso era facilitar moito as cousas o infractor, o delincuente que aparca en raia amarela ( ca cantidade de pintura que levan gastado de ese cor resulta case imposible aparcar sen toparse con algunha de éstas ). ahora o hangar regulador está detrás dos chalets da familia vila rejo e quédanos ben si queremos ir o polígono san cibrao ou o venus de putas por dentro. resulta case máis cercano recollelo si ves de allariz, de maceda ou da merca que dende o centro da cidade. visto esto invito a calquera cidadán agraviado a que rebente os detes do policía municipal que ose denuncialo para tal afrenta, a non ser que estes esforzados servidores da lei inauguren un servicio ( con coste no contribuínte, faltaría máis, e pequeno cargo o pazo de piñor ) de recollida/entrega a pé do mesmo depósito, donde, por certo e de forma farto increíble, os cidadáns que opten por levar a un familiar ou amigo a recollelo vehículo sustraído non teñen nin donde aparcar, debendo deixalo coche nun cacho de monte mal habilitado. este feito, esta cuestión, exemplifica o nivel de consciencia que, cara o público, cara o contribuínte, destila o grupo de goberno. é exemplo claro do desprezo que cara a colectividade amosan estes facinerosos que deixarán, dios mediante, dentro duns meses o consistorio pero que, logo de enormes excedentes de labia, non arranxaron nin un soio dos problemas da capital, deixándoa por encima sumida nun estancamento e descreto do que será imposible sair en moitos lustros.

pero, de todas maneiras, o que de forma clara debería lograr enervar os máis templados é o acto de saqueo e insulto cotidián que significa asistir a calquera tratamento ou consulta no complexo hospitalario. sendo os cidadáns poseedores, donos ( donos, oíron na deputación, os cidadáns son os donos, non vostedes ) dunha finca a que non se lle está a dispensar nengún uso apreciable, oblígase as persoas enfermas e sanas que se desplazan en coche a pagar 0,90 euros hora por usar un aparcamento feito a maior gloria dos mesmos que levan arramplado cunha gran parte do presuposto de todos para plasmar en cemento os sonos demagóxicos e magalómanos de manuel fraga e pérez varela ( éste soio viña pola comisión, que quede claro. non soña nin sabe ) na cidade da cultura. qué tipo de ovellas somos, qué tipo de presencia de ánimo podemos ter cando non somos capaces de botarlles abaixo os chitos e aparcar donde podamos e donde mellor nos organicemos nunha propiedade nosa cando vimos a gardar a un familiar recén operado que a seguridade social non asegura cuidarnos? é este o mundo o revés. a pantomima da convivencia abotarga os espíritus e todos estes desalmados aproveitanse da indecisión e falta de unión popular, da falta de cultura e da alineación quenos producen os medios de comunicación que plasman unha realidade que nos entra directa polo cerebro e que nos impide véla que temos tristemente diante.

pido, por eso, a oposición, si ésta quere servir de algo ( teño moitas dudas sobre os uposto, claro ), que tome cartas no asunto e asuma a mobilización da cidadanía para por coto a estes e outros desmáns, a estes insultos. e pido os cidadáns que se agrupen e agredan a calquera membro da corporación que non se posicione claramente como salvagarda dos seus intereses ( refírome o dos cidadáns; os propios de eles e da sua camarilla está máis que claro que se posicionan ), que rompan as barreras e precintos, que ninguneen a policía local ( e si éstes se resisten, que directamente os agredan, que lles reventen os nefres a ese grupo de cipaios descastados, desertores do arado, nécios innecesarios nunha sociedade libre e igualitaria da que eles non poden ter nin referencias ) e que se organicen para facer do concello, do pazo provincial e do que faga falla casas donde o pobo seña quen ordena, non un energúmeno que se escuda nas leises que él mesmo promulga e tatexa. abaixo estes políticos novos que o vello estado rezuma, abaixo todas estas cacicadas que para nada fomentan a coexistencia e que soio serven para, de novo, volvernos servos duns novos e noxentos señores; pido tolerancia cero con eles e quero que o desprezo cara esta tropa se faga palpable cada día, cara hora da súa vida nas suas persoas e naquelas que, segundo a máxima de sciascia, conforman a desculpa das suas actuacións: a familia. pido lapos, patadas no cú, bofetadas de revés e golpes tras das orellas a mansalva; suxiro orinais cheos que afrenten os seus traxes sen mácula e destornilladores que horaden as pinturas dos luxosos automóviles que conducen os seus retoños. e xa que a impresentable presidenta da comunidade de madrid veu a darse o baño de multitudes na presentación do novo candidato do tamén autoproclamado a bombo e platillo partido popular ( vaia, un estómago agradecido que se queima para salvar os espadas que se creen maiores da cuadrilla ), remato o texto cun brindis o sol en forma de apoloxía do seu parente mentado na cima: pido que españa expulse a esos demonios. que la pobreza suba hasta el gobierno. que sea el hombre el dueño de su historia.

servido por xose manuel sin comentarios compártelo